Parasha Balak
Isang hari ng Moab ang nag-upa ng isang propeta upang sumpain ang Israel — ngunit ang bawat sumpa ay nagiging pagpapala.
Pangkalahatang-ideya
Ang Parasha Balak ay isa sa mga pinaka-kakaibang parasha sa Torah — ang pangunahing tauhan nito ay hindi isang Israelita kundi isang hari ng Moab, at ang bayani nito ay isang hindi Hudyong propeta na nagngangalang Balaam. Ito ay isang kwento tungkol sa mga limitasyon ng kapangyarihan ng tao laban sa kalooban ng banal, at naglalaman ng ilan sa mga pinakamagandang tula sa buong Torah.
Ang Kwento
Si Balak, hari ng Moab, ay natatakot sa Israel at nag-upa kay Balaam — isang kilalang hindi Hudyong propeta — upang sumpain sila. Sinabi ng Diyos kay Balaam na huwag pumunta; pumunta pa rin si Balaam. Nakita ng kanyang asno ang isang anghel na humahadlang sa landas at tumanggi na gumalaw; binugbog siya ni Balaam. Binuksan ng Diyos ang bibig ng asno at nagsalita ito kay Balaam. Lumitaw ang anghel kay Balaam at binalaan siyang magsalita lamang ng sinabi ng Diyos sa kanya. Tatlong beses na dinala ni Balak si Balaam upang tumingin sa Israel; tatlong beses na binuksan ni Balaam ang kanyang bibig upang sumpain at mga pagpapala ang lumabas sa halip. Ang kanyang mga orakulo ay kinabibilangan ng sikat na talata: "Gaano kaganda ang iyong mga tolda, O Jacob, ang iyong mga tirahan, O Israel." Nagtatapos ang parasha sa Israel na nagkasala kasama ang mga anak na babae ng Moab at sumasamba kay Baal Peor — sumiklab ang isang salot.
Kahalagahan para sa mga Noahide
Si Balaam ang halimbawa ng Torah ng isang hindi Hudyong propeta — isang taong may tunay na mga propetikong kaloob na gayunpaman ay pinili na gamitin ang mga ito para sa personal na pakinabang. Ang kanyang kwento ay nagtuturo na ang banal na pagpapala ay hindi maaaring baligtarin ng sumpa ng tao, at na ang proteksyon ng Diyos sa mga lumalakad sa Kanyang mga daan ay ganap. Itinuturo ng Talmud na si Balaam ay binigyan ng propesiya upang ang mga bansa ay hindi makapagsabi na kulang sila ng sariling propeta.